(ประมวล พุทธพจน์หมวดพระอภิธัมม์ คือ หลักธัมม์และคำอธิบายที่เป็นเนื้อหาวิชาล้วนๆ ไม่เกี่ยวด้วยบุคคลหรือเหตุการณ์ แบ่งเป็น 7 คัมภีร์
"เรียกย่อหรือหัวใจว่า: สํ. (สังคณี); วิ (วิภังค์); ธา. (ธาตุกถา); ปุ. (ปุคคลบัญญัติ); ก. (กถาวัตถุ); ย. (ยมก); ป. (ปัฏฐาน)" รวมพระอภิธัมมปิฎก 12 เล่ม)
หรือที่แบ่งเป็น 40 ปาฬิ จากจำนวนทั้งสิ้น 86 ปาฬิ ดังที่ได้จัดพิมพ์ตามพระไตรปิฎกสากล อักษรโรมัน ดังรายละเอียดต่อไปนี้ 

• เล่ม 29 : ลำดับเล่มที่ 29/40 จากพระไตรปิฎกสากล ชุด 40 เล่ม;
• Dhammasaṅgaṇīpāḷi   ปาฬิภาสา อักษรโรมัน;
• [ธัมมะสังคะณีปาฬิ] : ชื่อปาฬิภาสา เขียนด้วย [สัททอักษรสยามปาฬิ]  (Siam Phonetic Alphabet Pāḷi) 
• [ธัมมะสังคะณีปาฬิ] การเขียน "คำอ่านปาฬิภาสา" ด้วย "สัททอักษรไทยปาฬิ" (Thai Phonetic Alphabet Pāḷi)                               \
  ตามแนว "สัททอักษรสยามปาฬิ" ในพระไตรปิฎก จปร. พ.ศ. 2436 ซึ่งได้มีการเสนอต่อราชบัณฑิตยสถาน ในปี พ.ศ. 2553

เล่ม 29	Dhammasaṅgaṇīpāḷi	[ธัมมะสังคะณีปาฬิ]	[ธัมมะสังคะณีปาฬิ]
เล่ม 30	Vibhaṅgapāḷi	[วิภังคะปาฬิ]	[วิภังคะปาฬิ]
เล่ม 31	Dhātukathāpāḷi	[ธาตุกะถาปาฬิ]	[ธาตุกะถาปาฬิ]
	Puggalapaññatti	[ปุคคะละปัญญัตติปาฬิ]	[ปุคคะละปัญญัตติปาฬิ]
เล่ม 32	Kathāvatthupāḷi	[กถาวัตถุปาฬิ]	[กถาวัตถุปาฬิ]